إذا ماتَ العالِمُ ثــُـلـِـمَ في الإسلام ِ ثــُـلمة ً لا یَـسُـدُّها شیءاً

عصر روز یک شنبه ، خـــبــری ایــران اســلامـــی را در ســـوگ و مـــاتـــم فــــرو بــــرد . حضرت آیت الله العظمی محمّد تـقی بهجت فومنی ، بزرگ مرجع تـقـلید شیعه ، عصر روز یک شنبه بر اثر عارضه ی قلبی در سنّ ۹۶ سالگی دار فانی را وداع گفت و به ملکوت اعلی پیوست . در پی ارتحال این عالم ربّانی که سراسر عمر پربرکت خویش را صرف تحصیل ، تألیف ، تهذیب نفس و تربیت شاگردان بسیاری نموده بود ، از سوی رهبر معظــّم انقلاب اعلام عزای عمومی گردید .

پیکر پاک آن فقیه پارسا ، صبح امروز و با حضور خیل عظیم مردم و عاشقان مرجعیت ، در شهر مقدّس قم تشییع و در جوار مرقد کریمه ی اهل بیت حضرت فاطمه معصومه (س) به خاک سپرده شد .

جـلالی دوسـتـت داریـم .

مربـّی شدن چه آسان ، آدم شدن محال است .

نمی دانم چه بگویم ، چه بنویسم ؟ به قول مجری محترم برنامه ی نود ، این روزها بلوایی در فوتبال ما به وجود آمده که قداست آن را زیر سؤال برده که همه ی آن ناشی از بیانیه ی احمقی به نام مایلی کهن است . بله ؛ محمّد مایلی کهن . این مزدور به مردم و میهن  ، که به یک باره تمام قداست و زیبایی فوتبال ما را شکسته و تـنها نیمه ی خالی لیوان را دیده و همواره فریاد سر می‌دهـد : ای مردک ( مایلی کهن ) ! چگونه به خودت اجازه دادی با الفاظی مانند گـنده باقالی ، کوتوله و ... تـقدّس شعاری حماسی مانند " توپ ، تانک ، فشفشه و ... " را از بـیـن ببری ؟ شعار پـرمحتوا و زیبایی که در عین سادگی در مقاطع مختلف کاربرد اساسی داشته ؛ نه تـنها در روابط با مایلی کهن بلکه دیگران نیز از آن بی ‌بهره نمی مانند . ( داور ، بازیکن ، مربّی و ...)

ای خـائــن ( مایـلی کـهـن ) ! آدم بی مـنـطـق و نـادان ! چـرا و بـا کـدام مـنـطـقـی تـوی احـمـق به هـنگام مـسـابـقـه ی تـیـم سـایـپـا بـا اسـتـقـلال تـهـران ، هـنـگـامـی کـه شـعـار مـی ‌دادند : " توپ ، ‌تانک ، فشفشه ، مایلی کهن و... " توی نادان در صندلیت نـشـستی و دم برنیاوردی ؟ ای مردک چرا با دیگران هم آواز نشدی و آن شعار را تو نیز سر ندادی ؟ تازه گناه بزرگتر این که چرا گوش پسرت ( از معدود دفعاتی بود که در ورزشگاه حاضر می‌ شد ) را نکشیدی و به او نـگـفـتـی کـه پسرم تو هم این شعار زیبا و بی ‌مانند را هم صدا با تماشاچیان فهیم زمزمه کن . " توپ ، تانک ، فشفشه و ... "

پسرم آنها به دلیل حضور مبارک تو در کنار من سنگ تمام گذاشتـنـد و دارند پدرت را بیش از همیشه مورد لطف و تشویق خود قرار می ‌دهند . پسرم هـیچ می ‌دانی که پدرت در تمامی دوران قهرمانی‌اش این گونه مورد لطف و حمایت قرار نگرفته بود ؟ به راستی ای مزدور ، خائن ، گلادیاتور ! با کدام منطق و جسارتی به خود اجازه دادی که بازیکنانت بدون غل و زنجیر در مسابقات حاضر شوند ؟

ای مردک عقب مانده ! در هزاره ی سوّم با کدام جسارتی این همه اتــّحاد و همدلی بین تماشاگران را نادیده گرفته و درصدد آن هستی تا در بین آنها فاصله انداخته و اختلاف به وجود آوری ؟ چگونه است که چشمانت را بستی و بهترین تماشاگران دنیا را نمی‌ بینی ؟

 ای بدبخت فلک زده ، ای مردک عقب افتاده ! بیشتر این عقب‌افتادگی‌ات به خاطر این است که نمی‌خواهیم تماشاگرنماهای واقعی را از کانال تلویزیونی همسایه ببینیم ؛ هر چند چند بار دعوت شدی و دیدی که تماشاگرنماها چگونه بازیکنانشان را وقتی گل می‌زنند ، می‌روند و در بغل آنها قرار می‌گیرند ؟ اگر تماشاگرنماها نبودند که می‌بایستی تکـّـه بزرگ بازیکن گوش او می ‌شد . بـیـچـاره ی در به در از آن جا مـانـده و از ایـن جـا رانـده ! اگـر او تـمـاشـاگـرنـمـا نبود که فـاصـلـه ی سـکـّـوهـای تـمـاشـاگـران با زمین مسابقه از بین نمی‌رفت و می بایستی بین آن ها خندقی کنده می‌ شد .

بله ؛ آن ها تماشاگرنما هستـند که پس از اتمام بازی برای هـر دو تیم دست می ‌زنند . اصلاً آن ها نه تـنها تماشاگرنما هستـند بلکه شرف و غیرت و مردانگی ندارند . مگر می‌ شود تیم مورد علاقه‌شان بازی را واگذار کـند و او برای تیم خود و رقیبش دست بزند ؟ مگر می‌شود تیم مورد علاقه‌اش در پایان مسابقه بازی را واگذار کند و رگ گردنش بیرون نزند ؟ مگر نمی ‌دیدی که این مـسـابـقـه ، آخـریـن مـسـابـقـه ی تـیـم مـورد عـلاقـه ی او و تو می‌باشد ؟ پس باید بر اساس اصـول حـرفـه‌ای گـری از هـر طـریـق مـمـکن و با هـر تـرفـنـد در ایـن مـسـابـقـه پیروز از زمین خارج شود .

این ها را که دیدم و شنیدم به خود آمده و گفتم پس ای آدم کوتوله ! این اراجیف چه بود که در بیانیه ی اوّل نوشتی و این همه غوغا و بلوا در فـوتـبـال نـجـیـب و پـاک مـا به وجود آوردی ؟ از خودت خجالت بکش و به خاطر این همه پاکی ، دوستی ، صمیمیت ، اتــّحاد، مردانگی ، تماشاگر خوب ، بازیکن خوب ، داور خوب ، مربّی خوب ، مدیر خوب ، ورزشگاه خوب ، فدراسیون خوب ، روزنامه ی خوب ، خبرنگار خوب ، تلویزیون خوب ، رادیوی خوب و خیلی خوب‌های دیگر و به خاطر این که قـداست این همه خوبی‌ها‌ را شکستی از همه معذرت بخواه و طلب عفو کن و با صدای بلند بگو من لایق و شایسته ی مربـّیگری تیم ملـّی کشورم نیستم و از اوّل هم ما اشتباه بودیم .

عجیب است که روده‌ درازی می‌کنم ؛ امـّـا این پسر، علی رضا ( نوه‌ام ) این شعر را مـی‌خـوانـد : " یـه تـوپ دارم قلقلیه ، سرخ و سفید و آبیه ، می ‌زنم زمین هوا می‌ ره ، نمی ‌دونی تا کجا می ‌ره . من این توپو نداشتم ، ‌مشقامو خوب نوشتم ، بابام بهم عیدی داد ، یه توپ قلقلی داد "

بابا ، علی رضای بهتر از جانم ! تو هم وقت گیر آوردی ؟ امـّا به خودم می‌آیم و می ‌گویم : این پسر 3 ساله از من کوتوله ی 55 ساله عـقـلش بیش تر است . صدایش می‌کنم و می‌گویم : عزیزم ! عـجـب تـوپـی ، عـجـب صـفـایـی ، عـجـب مـعـرفـتی ، عجب مروّتی ، عجب مردانگی، عجب دوستی . بابا ، علی رضای بهتر از جانم ! میشه به من هم یکی از اون توپ ها را بدی ، با همان پاکی و صداقت و صمیمیت و معصومیت تو ؟

محمّد مایلی کهن از همه جا رانده و مانده ، امـّا " یارب نظر تو برنگردد " .