نوشته های دانشجویی یک اخراجی

ألسَّلامُ عـَـلـَـیکَ یا أبا الفـَـضل ِ العـَـبـّاس

mohammad-mohebbi — Sat, 26 Dec 2009 05:45:18 GMT

یـکـی از شـعـرا تـصـمـیـم گرفت قصیده ای در اوصاف رشادت ها ، دلاوری ها و کرامات قمر بنی هاشم (ع) بـسـراید . مـصـراع اوّل را بـدیـن مـضـمـون بـه رشـتـه ی تحریر درآورد : « اباالفضل ! ای کسی که امام زمانت نیز به تو پناه برد . » ناگاه به خود آمد . قلم را شکست و کـاغـذ را دور انـداخـت و بـه خود نهیب زد : چه می گویی ؟ کافر شده ای ؟ مگر امام معصوم به کسی جز خداوند متعال پناهنده می شود ؟ شب با همین افکار به خواب رفت و در عالم رؤیا خدمت حضرت امام حسین (ع) شـرفـیـاب شد . حضرت پرسیدند : فلانی ! چرا شعری را که مـی خواستی برای برادر ما بسرایی را ناتـمـام گـذاشـتـی ؟ پـاسـخ داد : شـرمـنـده آقـا ! خــاک بر دهان من ! نباید همچین جمله ای می گفتم ! مرا ببخشید ! حضرت فرمودند : اتــّفاقاً درست گفتی . آری ! من در روز عـاشـورا بـه بـرادرم عـبّـاس پـنـاه بردم . شعرت را با همان مطلع ادامه بده .

یکی از علمای بزرگ نقل می کند که در دوران جـوانی زندگی را به تـنـگـدسـتـی و عـسـرت می گذرانده و حتــّی از شدّت فقر توانایی ازدواج و تشکیل خانواده را نداشته است و در برخی موارد هم مورد طعنه ی طاعنان قرار می گفت . روزی به حالت ناراحتی از نجف وارد کربلا شد و مـسـتـقـیـماً راه حرم حضرت عبّاس (ع) را در پـیـش گـرفت . بـعـد از نـمـاز و زیـارت رو به ضریح ایستاد و بدون آن که لب از لب بگشاید ، در دل با حضرت عبّاس (ع) به عتاب پرداخت و تألــّمات درونی خود را به گله و شکایت با ایشان در میان گذاشت . گفت : آقا جان ! می گویند شـمـا بـاب الـحـوائجی ! پس چرا گره از کار من باز نمی کنی ؟ تهیدستم ، سنـّم بالا رفته است ، توانایی ازدواج ندارم ، پولی ندارم که خانه ای تهیّه کنم و امرار معاش نمایم . اگر مشکلات من حل شد ، یـقـیـنـاً شما برازنده ی این صفت هستی ولی اگر وضعم به همین منوال ادامه پیدا کرد ، به همه خواهم گفت که این لقب را نباید به شما منسوب کنند و گره ای از کار شیعیان باز نمی کنید . شب هنگام به نجف بازگشت . هنگامی که وارد حجره شد و قصد داشت در را ببندد ، کسی مانع شد . در را که گشود حضرت شیخ انصاری (ره) را در آستانه ی در مشاهده کرد . پیش از پرسیدن هرگونه سؤالی ، شیخ 3 کیسه به او داد و گفت : این برای خرید خانه ، دیگری برای گذران زندگی و سوّمی هم برای تهیّه ی اسباب ازدواج . شگفت زده پرسید : حضرت آقا ! من حتــّی در حرم هم لب از لب نگشودم ، پس شما از کجا خبردار شدید و به راز دل من پی بردید ؟ شیخ انصاری جواب داد : حضرت امام زمان (عج) با حالتی خشمگین بر من وارد شدند و مرا شـمـاتـت کـردند که : ای شیخ ! بدان که در زمان زعامت تو چنین مشکلاتی پیش آمده که مردم این گونه با عموی ما برخورد می کنند و از او قطع امید کرده اند .

یکی از علمای عظیم الشــّـأن که تولیت آستان مقدّس حضرت اباالفضل (ع) را عهده دار بود ، مجلس عزایی برای آن حضرت برگزار کرد و یکی از فضلای نجف را نیز جهت ایراد خطابه و روضـه خـوانـی دعـوت نـمـود . خـطـیـب بـزرگـوار در پایان سخنان خویش ، روضه ی حضرت عبّاس (ع) را این چـنـیـن بـیـان نمود : آن حضرت از شریعه به سمت خیمه ها در حرکت بود و دشمنان از هر سوی بر ایشان حمله بردند . دو دست آن حضرت را قطع کردند . حرمله ی ملعون تیر 3 شعبه بر چشمان مـبـارک زد . تیر به مشک زدند . امیدش ناامید شد . لیکن هنوز روی اسب قرار دارد . می خواهـد تیر را از چشمان خارج سازد ولی دست در بدن ندارد . سر را پایین می آورد تا با کمک زانوان تیر را بیرون بکشد . . . . . در پایان جلسه ، خادم حضرت متعرّض واعظ گردید که چرا روضه هایی می خوانی که سند صحیح ندارند؟ خطیب ادّعا می کند که سند را دیده است . شب هنگام ، خادم به خواب می رود . در عالم رؤیا حضرت قمر بنی هاشم (ع) را خشمگین می بیند . ناله می کند : آقا جان ! چرا از من عصبانی هستید ؟ من که عمری است در بارگاه شما نوکری کرده ام ! حضرت پاسخ می دهد : تو خودت روضه ی ما را نمی دانی ، آن وقت به روضه خوان ما اعتراض هم می کنی ؟ تمام آن چه که بالای منبر گفته شد ، صحیح است . از این به بعد این را هم به آخرش اضافه کنید : سر را پایین آوردم تا تیر را بیرون بکشم . ناگهان با عمود آهن بر سرم کوبیدند . از بالای اسب به زمین پرت شدم . ولی من که دست در بدن نداشتم ، با صورت به زمین خوردم . . . . .

1. پیغمبر (ص) وارد خانه ی حضرت زهرا (س) شد که صدای گریه را شنید . از دخترش عـلــّت را جویا شد . حضرت زهرای مرضیه (س) در پاسخ گفت : پدر جان ! حسین است که بی تابی می کند . حضرت رسول (ص) نوه ی عزیز را در آغوش کشید ، او را نوازش کرد تا آرام بگیرد و گفت : بــِـنــَـفـسي أنـتَ یـا حُسـَـیـن ! جانم به فدای تو باد ! به دخترش هم توصیه کرد که نگذارد تا این کودک گریه کند .

2. حضرت فاطمه (س) خدمت پدر بزرگوارشان وارد شدند . با شکایت عرضه داشتند : پدر جان ! من این کودک را که در حمل من است ، نمی خواهم . حضرت سبب را جویا شدند و فرمودند : همه ی عالم انتظار او را می کشند . حضرت زهرای اطهر (س) پاسخ دادند : این طفل مدام از درون رحم با من سخن می گوید و مرا آشفته و مضطرب ساخته است . روزی می گوید أنا الشـّـهید ! روز دیگر می گوید أنا الغـَریب ! امروز هم می گوید أنا العـَـطـشان ! به خدا سوگند دیگر تاب او را ندارم ! حضرت ختمی مرتبت (ص) پرده از جلوی چشمان بانوی دو عالم کنار زدند و ایشان وقایع عاشورا را مشاهده کردند . اشک بر رخسارشان جاری گردید و فرمودند : بــِـنــَـفـسي أنـتَ یـا حُسـَـیـن ! جانم به فدای تو باد !

3. حـضـرت عـلی (ع) در حال بازگشت از جنگ صفــّین بودند . میانه ی راه ، در جایی ایستادند ، از اسب پیاده شدند ، مشتی از خاک را برداشته و می بویند و گریه می کنند . اصحاب شگفت زده در پی دلیل می گردند . مولای متــّـقیان می فرمایند : بــِـنــَـفـسي أنـتَ یـا حُسـَـیـن ! جانم به فدای تو باد ! ایشان شمّه ای از روز عاشورا را برای اصحاب نقل می کنند و می گویند : چندی نمی گذرد که فرزندم حسین را در همین خاک شهید می کنند . به هوش باشید که هر کس در این سرزمین است باید او را یاری رساند .

4. حـضـرت امام صادق (ع) در رثای جدّ بزرگوار خویش حضرت امام حسین (ع) این گونه نـدبــه می کـنـنـد : خـودم ، پـدرانـم ، تـمـام فـرزنـدانـم و هـر آن چـه دارم ، هـمـه بـه فــدای تـو یا سیّد الـشــّـهداء !

5. حضرت اباعبدالله الحسین (ع) که جان همه ی عالمیان به فدای او باد ، در روز عاشورا خـــطـــاب بــه بـــرادر جـــانـشـان حضرت اباالفضل العبّاس (ع) این چنین می فرماید : بــِـنــَـفـسي أنـتَ یـا أخي ! جانم به فدایت برادرم !

زبان حال ابا عبدالله الحسین (ع)

mohammad-mohebbi — Wed, 23 Dec 2009 17:24:18 GMT

شـیـعَـتـي مَـهـمـا شـَـربـتــُـم مـاءَ عـَـذبٍ تــَـذکـُـرونـي

أو سـَـمـِـعــتــُـم بـِـشـَـهــیـدٍ أو غـَریــبٍ فـَـنــدُبــونــي

لــَیـتَ کــُم في یـَوم عـاشـورا جـَمـیـعـاً تــَـنـظـُـروني

کـَیـفَ إسـتـَـسـقی لـِـطـِـفـلـي فـَـأبـی أن یـَرحَـمـونـي

شیعیان من ، هرگاه آب گوارایی نوشیدید ، مرا یاد کنید .

یا اگر از شهید یا غریبی شنیدید ، برای من ندبه و زاری کنید .

ای کاش همه ی شما روز عاشورا بودید و نظاره می کردید .

چگونه برای کودکم آب طلب می کردم و آنان از این که بر من رحم کنند امتناع می کردند .

قطعه شعری از مقام عظمای ولایت

mohammad-mohebbi — Tue, 22 Dec 2009 16:32:18 GMT

دلـــم قـــرار نـــدارد از فـــغــــان بــی تــــو ســپــنــدوار ز کــف داده ام عـنـان ، بـی تو

ز تــلـخ کــامــی دوران نــشــد دلـــم فـــارغ ز جـام عـیـش لـبـی تـر نـکرد جان ، بی تـو

چـــون آســمـان مـه آلــوده ام ز تــنـگـدلـــی پــر اسـت سـیـنـه ام از انـده گـران ، بی تـو

نــسـیـم صـبـح نـمـی آورد تــرانـه ی شــوق ســر بــهــار نــدارنــد بــلــبــلان ، بــی تــو

لـب از حـکـایـت شـب هـای تــار می بـنــدم اگر امـان دهـدم چـشـم خـون فـشـان ، بی تو

چـو شـمـع کـشـته نـدارم شراره ای به زبـان نـمـی زنـد سـخـنـم آتـشـی بـه جــان ، بی تو

از آن زمان که فروزان شدم ز پرتوی عشق چــو ذرّم ام بـه تـکـاپـوی جـاودان ، بـی تـو

عــقــیــق صــبــر بـه زیـر زبـان تـشـنه نهم چـو یــادم آیـد از آن شکـّـرین دهان ، بی تـو

گـزاره ی غم دل را مگر کنم چو « امین » جــدا ز خـلـق بـه مـحراب جمکران ، بی تـو

درگذشت آیت الله منتظری

mohammad-mohebbi — Sun, 20 Dec 2009 20:43:18 GMT

آیت الله حسین علی منتظری به سال 1301 شمسی در نجف آباد به دنیا آمد . 12 سالگی راهی حوزه ی علمیه ی اصفهان و 7 سال بعد برای ادامه ی تحصیل عازم قم گردید . ورود وی به قم با جنگ جهانی دوّم و همچنین کنار رفتن رضاخان همزمان شده بود و حوزه ی علمیه ی قم نیز پس از تحمـّـل یک دوره فشار سنگین ، آزادی نسبی یافته بود و فـعـّـالـیـّـت خود را سرعت و وسعت بخشیده بود . ضمن اینکه این زمان مـصـادف بـا پایان یافتن دوره ی مرجـعـیـّـت آیت الله حائری یزدی و آغاز ریاست آیت الله بروجردی نیز بود . آقای مـنـتـظری در درس آیـت الله بروجردی شرکت می کرد و مـدّتی بعد نیز وارد درس امام خمینی گردید . وی علاوه بر بهره گیری از درس حضرت امام ، ایشان را در مبارزه با رژیم یاری می نمود . با آغاز مرجعیّت امام و بالا گرفتن مبارزه ، منتظری بارها متحـمـّـل حبس و شکنجه گردید و تا پیروزی انقلاب در راه حضرت امام و یکی از چهره های شاخص دوران مبارزات بود . پس از پیروزی انقلاب ، وی به عنوان رییس مجلس خبرگان رهبری نقشی مهم در گنجاندن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی ایفا کرد . در سال 1358 و در پی ارتحال آیت الله طالقانی ، از سوی حضرت امام ، امامت جمعه ی تهران به وی سپرده شد و ایشان یک سال عهده دار این مسئولیت بود و پس از آن به قم مراجعت کرد . در این دوران آقای منتظری به شدّت مورد بغض جریان نفاق و لیبرال ها بود که او را به دلیل تـبـعـیـّـت از مشی امام سرزنش می کردند . در فاجعه ی هفتم تیر سال 1360 فرزند ایشان ، محمّد منتظری ، به دست منافقین ، به همراه آیت الله بهشتی به شهادت رسید . آقای منتظری در سال 1364 از سوی مجلس خبرگان ، به قائم مقامی رهبری انتخاب گردید . در این دوره منافقین و لیبرال ها به بیت ایشان نزدیک شده و از موقـعـیـّـت ایـشـان سـوء اسـتـفـاده مـی کـردنـد . بـر ایـن اساس حضرت امام درصدد برآمدند آقای منتظری را وادار به اصلاح بیت و دفتر و مراکز سیاسی خود کند امّا همزمان با تلاش های حضرت امام ، عوامل یاد شده نیز با با ارائه ی اطـّـلاعات غلط ، در پی ایجاد تقابل میان وی و حضرت امام خمینی برآمدند و سرانجام هنگامی که مهدی هاشمی - برادر داماد و رییس دفتر آقای منتظری - به جرم ارتکاب 11 فقره قتل عمد ، شرکت در درگیری های مـسـلـّـحانه و چند اقدام خشونت آمیز و مجرمانه ی دیگر ، بازداشت و به اعدام محکوم شد ، آیت الله منتظری متأسـّـفانه به دفاع از او برخاست و دست مجرمان برای سوء استفاده ی بیش تر از جایگاه ایشان بازتر گردید و سرانجام امام راحل بعد از حدود چهار سال مدارا و تذکــّـرات محرمانه و علنی و مشاهده ی بی تأثیر بودن ای مداراها ، در تاریخ 16/1/1368 طیّ نامه ی شدید الـلـّـحنی ، آقای منتظری را از قائم مقامی خود عزل فرمود . آقای منتظری پس از یک زندگی پرفراز و نشیب سیاسی و تحـمـّـل سختی های فراوان و تدریس و تألیف کتب گوناگون فقهی ، سرانجام نیمه شب 29 آذر دار فانی را وداع گفت و به دیدار حق شتافت . متن پیام تسلیت رهبر مـعـظـّـم انقلاب بدین شرح است :

اطـّـلاع یافتیم که فقیه بزرگوار آیت الله آقای حاج شیخ حسین علی منتظری رحمت الله علیه دار فانی را وداع گفته و به سرای باقی شتافته اند . ایشان فقیهی متبحّر و استادی برجسته بودند و شاگردان زیادی از ایشان بهره بردند . دورانی طولانی از زندگی آن مرحوم در خدمت نهضت امام راحل عظیم الـشـّـأن گذشت و ایشان مجاهدات زیادی انجام داده و سـخـتـی هـای زیـادی در این راه تـحـمـّـل کردند . در اواخر دوران حیات مبارک امام راحل امتحانی دشوار و خطیر پیش آمد که از خداوند متعال می خواهم آن را با پوشش مغفرت و رحمت خویش بپوشاند و ابتلائات دنیوی را کـفـّـاره ی آن قرار دهد . اینجانب درگذشت ایشان را به همه ی بازماندگان به ویژه همسر مکرّمه و فرزندان آن مـرحـوم تـسـلـیـت می گویم و رحمت و مغفرت الهی را برای وی مسئلت می کنم .

متن کامل ترکیب بند محتشم کاشانی

mohammad-mohebbi — Thu, 17 Dec 2009 18:38:18 GMT

باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رسـتـخـیـز عـظـیـم اسـت کز زمین بـی نـفـخ صـور خاسته تا عرش اعظم است

ایـن صـبـح تـیـره بـاز دمــیــد از کـــجــا کــزو کـار جـهـان و خلق جهان جمله در هم است

گـویــا طـلـوع مــی کــنــد از مــغــرب آفـتـاب کــاشــوب در تــمــامــی ذرّات عــالــم است

گــر خــوانمش قـیــامــت دنــیــا بــعــیـد نیست ایــن رســتــخـیـز عـام که نامش محرّم است

در بــارگــاه قـــدس کــه جــای ملال نــیـســت ســرهــای قــدسـیان همه بر زانوی غم است

جــنّ و مــلــک بــر آدمــیــان نــوحـه می کنند گــــویــــا عـــزای اشـــرف اولاد آدم اســت

خــورشــیــد آســمــان و زمــیـن نـور مشرقین

پــــرورده ی کــنــار رســـول خــدا حــســیــن

کـشـتی شکست خورده ی طوفان کــربلا در خاک و خون تپـیده به میــدان کربلا

گر چشم روزگار بر او زار می گریست خــون مـی گذشت از سر ایــوان کربلا

نـگـرفـت دست دهر گلابی به غیر اشک ز آن گل که شد شکفته به بستـان کربلا

از آب هــم مــضــایــقــه کــردند کـوفیان خـوش داشـتـنـد حـرمت مهمــان کربلا

بودنـد دیـو و دد همه سیراب و می مکـد خـــاتـــم ز قــحــط آب سـلیــمان کربلا

زان تـشـنـگـان هـنوز به عیّوق می رسد فــریــاد الـعــطش ز بــیــابــان کــربلا

آه از دمــی کـه لـشـگر اعـدا نکرد شرم کــردنــد رو به خـیمه ی سلطان کربلا

آن دم فــلــک بـر آتــش غیرت سپند شد

کز خوف خـصم در حرم افغان بلند شد

کاش آن زمان سرادق گردون نـگون شدی ویــن خــرگـه بــلــند ستون بی ستون شدی

کاش آن زمان درآمــدی از کــوه تا به کوه ســیــل ســیه کـه روی زمین قیرگون شدی

کــاش آن زمـان ز آه جهان سوز اهل بیت یـک شـعـله برق خرمـن گردون دون شدی

کــاش آن زمان که این حرکت کرد آسمان ســیــمــابـوار گـوی زمین بی سکون شدی

کاش آن زمان که پیکر او شد درون خاک جــان جــهــانــیــان همه از تن برون شدی

کاش آن زمان که کشتی آل نبی شــکـست عــالــم تــمــام غـرقه ی دریای خون شدی

آن انــتــقــام گــر نــفــتـادی به روز حشر با ایــن عــمــل مـعامله ی دهر چون شدی

آل نــبــی چــو دســت تــظــلــّـم بــرآورنــد

ارکــان عـرش را بـــه تـــلاطــم درآورنــد

بر خوان غم چو عالمیان را صلا زدند اوّل صـــلا بـه سـلسـلـه ی انـبـیـا زدند

نــوبــت بــه اولـیا چو رسید آسمان تپید زان ضربتی که بر سر شیر خدا زدند

آن در کــه جــبــرئیل امین بود خادمش اهل ســتــم به پهلوی خیرالـنـّـسا زدند

بــس آتــشــی ز اخــگر الماس ریزه ها افروخــتــنــد و در حسن مجتبی زدند

وانــگـه سرادقی که ملک مجرمش نبود کــنــدنــد از مـدینه و در کربـلا زدند

وز تـیـشه ی ستیزه در آن دشت کوفیان بــس نـخـل ها ز گـلشن آل عـبا زدند

پس ضربتی کز آن جگر مصطفی درید بر حلق تشنه ی خلف مرتـضی زدند

اهــل حــرم دریــده گریبان ، گشوده مو فــریــاد بــر در حـــرم کــبریـا زدند

روح الامین نــهاده بــه زانو سر حجاب

تاریــک شـد ز دیــدن آن چـشـم آفــتـاب

چون خون ز حلق تشنه ی او بر زمین رسید جوش از زمین به ذروه ی عرش برین رسید

نــزدیــک شــد که خانه ی ایمان شود خراب از بـس شــکـسـت هـا که به ارکان دین رسید

نــخــل بــلــنــد او چـو خـسان بر زمین زدند طــوفــان بــه آســمــان ز غــبـار زمین رسید

بــاد آن غــبــار چــون بــه مــزار نبی رساند گـــرد از مــدیــنــه بر فلک هـفـتـمـیـن رسید

یــک بــاره جــامـه در خم گردون به نیل زد چون این خبر به عیسی گردون نشـیـن رسید

پــر شــد فــلک ز غلغله چون نوبت خروش از انــبــیــا بــه حـضـرت روح الامیـن رسید

کــرد ایــن خــیــال وهم غلط که ارکان غبار تـــا دامـــن جـــلال جــهـــان آفــریــن رسید

هــسـت از مـلال گر چه بری ذات ذوالجلال

او در دلــســت و هــیـچ دلی نیست بی ملال

ترسـم جـزای قـاتـل او چـون رقـم زنـنـد یــک بــاره بــر جــریــده ی رحــمت قلم زنند

تـرسـم کـزین گـناه شـفـیعـان روز حـشـر دارنــــد شـــرم که از گـــنــه خــلــق دم زنند

دسـت عـتـاب حـق بـه در آیـد ز آسـتـیـن چــون اهــل بــیــت دسـت در اهـل ســتم زنند

آه از دمی که با کفن خون چکان ز خاک آل عــلــی چــو شــعــلــه ی آتــش عــلم زنند

فــریــاد از آن زمان که جوانان اهل بیت گـلـگـون کـفـن بـه عرصه ی محشر قدم زنند

جمعی که زد به هم صفـشان شور کربلا در حشر صف زنان صف محشر به هم زنند

از صــاحــب حــرم چـه توقع کـنـنـد باز آن نـاکـسـان کـــه تــیــغ بــه صـیـد حرم زنند

پس بر سنان کنند سـری را که جبرئـیـل

شویـد غـبار گیسویش از آب سـلـسـبـیـل

روزی کــه شــد بـه نـیـزه سر آن بزرگـوار خــورشـیـد سر برهنه برآمد ز کوهسار

مــوجــی بــه جـنـبـش آمـد و برخاست کـوه ابری به بارش آمد و بگریست زار زار

گـفــتـی تــمـام زلــزلــه شــد خــاک مـطمئن گــفـتـی فـتـاد از حرکت چرخ بی قرار

عرش آن زمان به لرزه درآمد که چرخ پیر افــتــاد در گـمـان کـه قـیامت شد آشکار

آن خـیـمـه‌ای که گـیسوی حورش طناب بود شـد سـرنـگـون ز باد مخالف حباب وار

جـمـعـی کـه پـاس مـحـملشان داشت جبرئیل گـشـتـنـد بـی‌عـمـاری مـحمل شتر سوار

بـا آن که سـر زد آن عــمــل از امـّـت نـبی روح‌الامـیـن ز روح نبی گشت شرمسار

وانگه ز کوفه خیل الم رو به شام کرد

نوعـی که عـقـل گـفت قیامت قیام کرد

بــر حــربــگـاه چــون ره آن کـاروان فتاد شـور و نـشـور واهـمه را در گمان فتاد

هم بانگ نوحه غلغله در شش جهت فکند هـم گـریـه بـر مـلائک هـفت آسمان فتاد

هـر جــا کـه بود آهـوئی از دشت پا کشید هــر جـا کــه بـود طـایری از آشیان فتاد

شــد وحشـتی که شور قیامت به باد رفت چون چشم اهل بیت بر آن کـشتگان فتاد

هــرچـنـد بـر تـن شــهــدا چـشـم کار کرد بـر زخــم هـای کـاری تیـغ و سنان فتاد

نـاگـاه چـشـم دخــتــر زهـرا در آن مــیان بــر پــیــکــر شــریــف امـام زمان فتاد

بــی اخــتــیــار نــعــره ی هـذا حسین زد سر زد چنان که آتش ازو در جهان فتاد

پس با زبان پر گـله آن بضعةالرّسول

رو در مـدیـنه کرد کـه یا ایّهاالرّسول

این کشته ی فتاده به هامون حسین توسـت وین صید دست و پا زده در خون حسین توست

این نخل تر که از آتـش جانسوز تـشـنگی دود از زمـیـن رسـانده به گردون حسین توست

ایـن مـاهـی فتاده به دریای خون که هست زخـم از سـتـاره بـر تـنـش افزون حسین توست

این غرقه ی محیط شهادت که روی دشت از مـوج خــون او شــده گـلـگـون حسین توست

ایـن خـشـک لـب فـتـاده دور از لـب فرات که از خون او زمین شده جیحون حسین توست

ایـن شــاه کـم سـپـاه کـه با خیل اشک و آه خـرگـاه زیــن جـهـان زده بیرون حسین توست

این قـالب تپـان کـه چـنـیـن مانده بر زمین شـــاه شـــهـیـد نــاشــده مــدفــون حسین توست

چون روی در بـقـیـع به زهـرا خـطاب کرد

وحـــش زمـیـن و مـرغ هــوا را کباب کرد

کـای مــونـس شـکـسـته دلان حال ما ببیـن ما را غـریـب و بی کس و بی آشنا بـبـیـن

اولاد خــویــش را کــه شــفـیـعـان مـحشرند در ورطــه ی عـقـوبـت اهـل جــفا بـبـیـن

در خــلــد بــر حـجاب دو کون آستین فشان و انـدر جـهـان مصیـبت ما بر ملا بـبـیـن

نــی ورا چــو ابــر خــروشـــان بـه کـربلا طــغــیــان ســیــل فـتـنه و موج بلا بـبـیـن

تن های کشتگان همه در خاک و خون نگر سـرهای سروران همه بر نیزه ها بـبـیـن

آن ســر کــه بــود بـر سـر دوش نـبی مدام یک نـیزه اش ز دوش مخالف جدا بـبـیـن

آن تــن کــه بــود پــرورشــش در کنار تو غـلطان به خـاک معرکه ی کربلا بـبـیـن

یـا بـضعـة الرّســول ز ابـن زیـاد داد

کاو خاک اهل بیت رسالت به باد داد

خاموش محتشم که دل ســـــنـــــگ آب شــــــد بـنـیـاد صـبر و خانه ی طاقت خراب شد

خاموش محتشم که از ایـــن حـرف سـوزنــاک مــرغ هــوا و مــاهــی دریــا کـبـاب شد

خاموش محتشم که از ایـــن شـعـر خون چکان در دیــده اشــک مستمعان خون ناب شد

خاموش محتشم که از ایـــن نــظــم گـریه خیز روی زمین به اشک جگرگون کباب شد

خاموش محتشم که فلک بس که خون گریست دریــا هــزار مــرتــبـه گلگون حباب شد

خاموش محتشم که بـــه ســـوز تـــو آفـــتــاب از آه ســــرد مــاتــمــیــان مـــاهـتاب شد

خاموش محتشم که ز ذکـــــر غـــم حــســیــن جــبــریــل را ز روی پـیـمبر حجاب شد

تا چرخ سفـله بود خطایی چنین نکرد

بر هـیـچ آفـریـده جـفـایـی چنین نکرد

ای چــرخ غــافــلی کــه چــه بـیداد کرده ای وز کین چه ها در این ستم آباد کرده ای

بر طعنت این بس است که با عـترت رسول بـیـداد کـرده خـصم و تـو امداد کرده ای

ای زاده ی زیــاد ، نــکــرده اســت هیچ گه نـمـرود ایـن عـمل که تو شــدّاد کرده ای

کــام یــزیــد داده ای از کـــشـــتــن حـسـین بـنـگر که را به قـتـل که دلـشـاد کرده ای

بـهـر خــســی کــه بــار درخت شـقـاوتست در باغ دین چه با گل و شـمشاد کرده ای

با دشـمـنـان دیــن نــتــوان کــرد آن چه تو بـا مـصـطـفی و حـیــدر و اولاد کرده ای

حـلـقـی که سوده لعل لب خود ، نبی بر آن آزرده اش بــه خـــنــجــر بـیداد کرده ای

ترسم تو را دمی که به محشر برآورند

از آتـــش تــو دود بــه محشر درآورند

بخشی از بیانات مقام مـعـظـّم رهبری در دیدار با نخبگان علمی کشور 6/8/88

mohammad-mohebbi — Mon, 14 Dec 2009 08:24:18 GMT

حالا یکی از ایرادهایی که ما معمولاً داریم به بعضی ها ، این است که آن چه را که بیگانه بگوید ، این را تـلقــّـی به قبول می کند ، آن چه را که خودی بگوید ، تـلقــّـی با تردید می کنند ؛ چرا ؟ خب ؛ این تـلقــّـی ، تـلقــّـی ناسالمی است ! این را باید اصلاح کرد . البتــّـه شما جوان های خوب ان شاء الله بـیـایـیـد وارد عرصه های گوناگون بشوید ، عرصه های تبلیغاتی کشور را بگـیرید . مطبوعات ما هم همین جور است . بنده روزها معمولاً حدود شانزده هـفده تا روزنامه را نگاه می کنم ؛ نه این که حالا همه ی صفحات لایی و این ها را نگاه کنم ؛ لیکن تیترها ، اگر سرمقاله ی قابل توجّهی داشته باشند ، معمولاً نگاه می کنم . خیلی از روزنامه های ما متأسـّـفانه در انعکاس حقایق ضعیفند و در اصلی فرعی کردن مسائل غیرمنصفانه عمل می کنند . در همین مسائل اخیر ، مسائل را باید اصلی فرعی کرد . مسأله ی اصلی چیست ، یک سلسله مسائل فرعی هم پیرامون اوست ؛ نه این که آن مسائل فرعی کم اهمـّـیـّـت است ؛ امّا مسأله ی اصلی اهـمـّـیـّـتـش بیش تر از آن هاست . مسأله ی اصلی در این قضایای اخیر ، اصل انتخابات بود ؛ زیر سؤال بردن اصل انتخابات بزرگ ترین جرمی بود که انجام گرفت . چرا شما نسبت به این جرم چشمتان را می بندید ؟ این همه زحمت کشیده بشود ، مردم بیایند ، یک شرکت به این عظمت ، یک نصاب شکنی ، یک رکوردشکنی در دنیا در مردم سالاری ، در دموکراسی ای که این قدر ادّعایش را می کنند ، انجام بگیرد ، بعد یک عدّه مفت و مسلـّـم بیایند بدون استدلال ، بدون دلیل ، همان فردای انتخابات بگویند : انتخابات دروغ است ! این کار کوچکی است ؟ این جرم کمی است ؟ یک قدری باید منصف بود توی این قضایا ! دشمن هم حدّاکثر استفاده را از این کرد . یک عدّه هم هستند در داخل کشور ، از اوّل با نظام جمهوری اسلامی موافق نبودند - مال امروز و دیروز نیست ، سی سال است که موافق نیستـند - از این فرصت استـفاده کردند ، دیدند عناصری وابسته به خود نظام ، از خود نظام ، دارند این جور میدان داری می کنند ، این ها هم وقت را مغتـنم شمردند ، آمدند داخل میدان ؛ و دیدید . من روز اوّل همین پـیغام را دادم به همین حضراتی که صحنه گردان این قضایا هستـند ؛ آن ساعات اوّل من به آن ها پـیغام خصوصی دادم . من اگر یک وقت توی نماز جمعه یک حرفی می زنم ، این ابتدا به ساکن نیست ؛ حرف خصوصی ، پـیغام خصوصی ، نصیحت لازم انجام می گیرد ، وقتی انسان ناچار می شود ، یک حرفی را می آورد در علن بیان می کـند . مـن پـیغام دادم ، گـفتم این را شما دارید شروع می کنید ، امّا نمی توانـیـد تـا آخر کـنـتـرل کنید ؛ می آیند دیگران سوء استـفاده می کنند . حـالا دیـدیـد آمـدنـد سوء استـفاده کردند . مرگ بر اسرائیل را خط زدند . مرگ بر آمریکا را خط زدند . معنای این کار چیست ؟ آنی که وارد عرصه ی ساسیت می شود ، باید مثل یک شطرنج باز ماهر هر حرکتی را که می کند ، تا سه تا چهار تا حرکت بعد از او را هم پـیـش بـینی کند . شما این حرکت را می کنی ، رقیبت در مقابل او آن حرکت دیگر را خواهد کرد ؛ باید فکرش باشی که تو چه حرکتی خواهی کرد . اگر دیدی در آن حرکت دوّم تو در می مانی ، امروز این حرکت را نکن . اگر کردی ، ناشی هستی . - حالا تعبیر بهترش این است - توی این کار ، توی این بازی ، توی این حرکت ، ناشی هستی ، ناواردی . این ها نمی فهمند چه کار می کنند ؛ یک حرکتی را شروع می کنند ، ملتـفت نیستند که در حرکات بعد و بعد و بعد ، چه طور در خواهند ماند ؛ مات خواهـند شد . این ها را باید محاسبه می کردند . مطلب اصلی من این بود . زیر سؤال رفتن انتخابات ، مواجه کردن مجموعه ای از مردم - آن ها هیچ نیّت سوئی هم ندارند ؛ وارد میدان انتخابات شدند ، طبق عقیده شان هم عمل کردند ؛ خیلی هم خوب - با نظام ، با کشور ، با حرکت عمومی کشور ، این ها کارهای کوچکی نیست . اگر شما منصفید ، آن حرکت های جانبی را ، آن قضایای جانبی را بـبـیـنـیـد ، اهـمـّـیـّـتـش را هم در نظر داشته باشید ؛ امّا مهم تر بودن این را هم در نظر داشته باشید .

یا علی

mohammad-mohebbi — Sun, 15 Nov 2009 12:28:49 GMT

یــا عــلـی ، یـا مــرتـضی ، یا ایـلیـا شــاه و حــیــدر ، بــنــده ی پـاک خدا

یا علی ، یا شاه مـردان ، شــاه دیــن دسـت ایـزد ، صـفـدر حـق بـر زمـین

یــا عــلی ، یــا ســیـّــدی ، یا مـقـتدا مــن کــی ام ؟ وامـانده ای از حق جدا

تو که ای ؟ تو حــیدری ، شیر خـدا هـــم ولــی ، هـــم اولیا ، هـــم اوصـیا

یا عـلی ، سـرگـشــتـه و درمانـده ام گـیـر نـفـس خـویــشــتـن وامــانـــده ام

مـن اسـیـر نـفـس بـــدخـو کــرده ام زیـــن جــهــت رو بــر ولایت کرده ام

عشق تو ، درمان درد بــی دواسـت راه تــو هــر حــاجــت دل را رواسـت

عــشــق یعـنی ، پــیـروی از راه تو مــســت مــســت ، از کــوثر والای تو

عــشق یعنی ، خـمّ حیدر در غــدیـر عــشــق یـعـنـی ، پیروی از تو امــیـر

عــشق یعنی ، عـهـد بـسـتـن با ولی عــشــق یـعـنـی ، حــامی سـیـّـد عــلـی

عــشق یعنی ، حیدری و صـفــدری عــشــق یـعـنـی ، ســبـز سـبـز حیدری

عــشق یعنی ، سوی حق پرداخـتــن چون بـسـیـجـی جـان و هـم سـر باختن

عـشق یعنی ، سر به زیر انــداخـتن ســوی دشــمــن ، کفر بی دین ، تاختن

عــشـق یعنی ، خیبری و سـنــگری عــشــق یــعــنــی ، بــاکــری و باقری

عــشق یعنی ، همّت و چــمـران ما دانـــش و آویــــنـــی و صـــیــّـــاد مـــا

عشق نباشد ، جز حــمـایت از ولی عــشــق یـعـنی ، دسـت بـیـعـت با علی

بــارالـهـا ؛ راه مــا راه عــلـیــسـت نـــایـــب بـــر حـــقّ او سـیّـد عـلـیـست

یا علی ، یا مرتضی ، ما رسته ایم از نــــیـــاز اجــنــبــی وارســـتــه ایـــم

دســت بــا حــامی حـیـدر بسـته ایم عــهــد خــود را بــا ولایــت بــسـته ایم

بــر بــسـی تحریم و سختی تاخـتیم یــا عــلـی گــفــتــیــم و ایـران ساخـتـیم

یا عــلی ، این کشور مـهدی توست خود نما نصرت ، که این شیعی توست

یا عــلی ، یــا مــرتـضـی ، یا ایلیا شــیــر حــق ، ایــران مـا ، نصرت نما

مدرسه ی اخراجی ها

mohammad-mohebbi — Sun, 08 Nov 2009 08:52:18 GMT

محسن رضایی : ای بهزاد نبوی بی تربیت ! بذار آقا معلـّم بیاد ، بهش میگم دست تو دماغت کردی و مالیدی به میز !

میر حسین موسوی : مهدی هاشمی ؛ تو که مبصر کلاسی ! من احساس خطر میکنم . به این سیّد محمّد خاتمی چیزی نمیگی ؟ پاک کن منو برداشته !

مهدی هاشمی : بچّه ها ساکت ! سر و صدا کنید به بابام میگم بیاد گوشتون رو . . . . .

بر پا ! بر جا !

أعوذ با... من الشیطان الرجیم ، بسم ا... الرّحمن الرّحیم

بچّه ها ساکت بشینین تا به یاری خدا حاضر ، غایب کنیم !

سیّد محمّد خاتمی ؛ حاضر ! میر حسین موسوی و زهرا رهنورد ؛ حاضر ! الف-ش ؛ حاضر ! سعید حجّاریان ؛ حاضر ! محسن کدیور ؛ حاضر ! محسن رضایی ؛ حاضر ! بهزاد نبوی ؛ حاضر ! عبدالکریم سروش ؛ حاضر ! محسن، مهدی، یاسر، فائزه، فاطمه {آل هاشمی} ؛ (همه با هم) حاضر ! سیّد مصطفی تاجزاده ؛ . . . . .

موسوی خویینی ها : آقا اجازه ! فرستادمش انگلیس !

مهدی کروبی ؛ . . . . . مهدی کروبی ؛ . . . . . مهدی کروبی ؛ . . . . .

معلـّم : مهدی کروبی نیستش ؟

محسن رضایی : هدست دم گوششه ، داره ساسی مانکن گوش میده بی حیا !

معلـّم : کسی هست اسمشو نخونده باشم ؟

سعید شریعتی : آقا ببخشید ! ما تو این کلاس نیستیم ولی سعید حجّاریان ما را سخنگو کرده !

معلـّم : خوب گوش کنید ؛ میخوام براتون امروز انقلاب مخملی درس بدم !

سعید شریعتی (به نقل از سعید حجّاریان) : آقا اجازه ! اصولاً در جوامعی که دگمیسم تفکـّر غالب اذهانه ، ایجاد حکومت های سکولار با تفکـّرات اگزیستانسیالیستی جز با شانتاژ و کمر بستن جنبش های پایین دستی به انقلاب مخملی به نتیجه نخواهد رسید !

مهدی کروبی : آقا اجازه ! این چی چی گفت ؟

بهزاد نبوی : نفهمیدی ؟ میگه باید دستتو بیاری پایین ، کمرتو بجنبونی !

مهدی کروبی : اینو که ننجون منم بلده !

محسن رضایی : آقا اجازه ! به کسی بی احترامی نشه ولی این سعید حجّاریان خودش هم نفهمید چی گفت . ببخشید مسدّع اوقات شدم !

معلـّم : حرف نزنید ! اِاِاِ . . . . .

سیّد محمّد خاتمی : آقا اجازه ! این مخالف قوانین دموکراتیکه !

معلـّم : حرف نزن ، بشین !

الف-ش : آآی ایّها النــّـاس ! اینا به بچّه های مردم توهین میکنن ٬ همگی شنیدین ! گفت خفه شو ! تازه میخواست فلکش هم بکنه ! از کجا معلوم زیر فلک نمی مرد ؟ اونوقت پدر و مادرش هم دق میکردن و میمردن ، بعدش هم . . . . .

مهدی هاشمی : بسه دیگه ! بشین سر جات !

معلـّم : بچّه ها میذارین درسمو بدم یا نه ؟ گوش کنین دیگه !

أعوذ با... من الشیطان الرجیم

درس امروز ؛ انقلاب مخملی

در انقلاب مخملی رسانه اهـمـّـیـّت زیادی داره !

مهدی کروبی : مثلاً دستشویی ! آقا اجازه ! ما تو همه ی دستشویی ها شعار مینویسیم !

محسن هاشمی : اگه تو مترو چیزی بنویسی دستتو گاز میگرم هااا !

معلـّم : نه ؛ منظورم یه رسانه ی بین المللیه ، مثلاً ماهواره !

میر حسین موسوی : آقا اجازه ! ما ماهواره داریم . بیلیسی زیاد نگاه میکنیم .

عبدالکریم سروش : بیلیسی نه ! بیسواد ! BBC ! به قول پوپر که میگه : جامعه باید باز باشه ، هر کی هم بگه نه دشمن جامعه ی بازه .

مهدی کروبی : هااان ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ! ! ! ! !

عبدالکریم سروش : کوفت ! حالا من دوسِت دارم ، ازت حمایت میکنم قرار نیست هی سؤال بپرسی ازم هااا !

معلـّم : ساکت بچّه ها ! همونطور که میگفتم رسانه خیلی مهمّه ؛ چه دیداری ، چه نوشتاری ، چه شنیداری !

فائزه هاشمی : پاپا اجازه ! گفتاری هم مهمّه ؛ نه ؟

معلـّم : مثلاً چه جوری ، دخترم ؟

فائزه هاشمی : مثلاً بری وسط چهارراه جیغ و داد کنی ، گفتاری میشه دیگه ؟

مهدی هاشمی : تازه رسانه ی پولاری هم داریم !

مهدی کروبی : لابد روی پول شعار بنویسیم ؟

مهدی هاشمی : نه ، غضنفر ! منظورم اینه که وقتی یکی داره جیغ و داد میکنه ، تو هم برای اینکه مردم جمع بشن ، بینشون ۵ هزاری پخش کنی !

زهرا رهنورد : بچّه هم رسانه است . درسته آقا معلـّم ؟

معلـّم : چطور ؟

زهرا رهنورد : آقا ! ما لریم ، میر حسین موسوی هم که ترکه . بچّمون اگر فارس باشه ، 100% آرا مال ماست !

الف-ش : آقا اجازه ! رادیو اسرائیل خوبه ؟

معلـّم : احسنت ! بالآخره یکی یه جواب درست داد . الف جان ! بیشتر توضیح بده .

الف-ش : آقا توضیح نمیخواد ! من الآن یه چیزی میگم که تو رادیو اسرائیل پخش کنه . آآآی ایّها النــّاس ؛ ما داریم تسلیحات هسته ای میسازیم ، میخوایم دنیا رو بپکونیم . حالا رادیو اسرائیل رو بگیر !

مهدی کروبی : این چیزایی که تو میگی ، توی رادیو اسرائیل هم نمیگه !

موسوی خویینی ها : آقا اجازه ! من به عنوان سرگروه حوزه ی تفکـّرات استراتژیک حزبمون ، یه نظر دارم ! همین الآن بریم کارو تموم کنیم ، انقلاب مخملی و خلاص . . . . .

معلـّم : نه ؛ حالا وقتش نیست ! شما باید فقط به حرفای من گوش کنین !

موسوی خویینی ها : مرگ بر . . . . .

معلـّم : گفتم حالا وقتش نیست .

موسوی خویینی ها : مرگ بر . . . . .

همه با هم : مرگ بر . . . . .

منبع : وبلاگ "جنبش خنده علیه اصلاحات"

صحبتی با مهندس

mohammad-mohebbi — Sat, 20 Jun 2009 05:59:18 GMT

جناب آقای مهندس ! ابتدا یکی از زیباترین و متین ترین صحبت هایتان در باب رعایت قانون را یادآور می شوم : « همه در چارچوب قانون حرکت کنیم ؛ چرا که حـتـّـی اگر به قانونی اعـتـقاد نداشته باشیم ، راه درست تـغـیـیـر آن قانون ، باز هم از راه قانون است . »

بر این اساس لطفاً به هواداران خود اعلام فرمایـیـد آشوبگری ، توهین به دیگران ، بوق زدن ها و راه بــنــدان ها و ... هیچ کدام قانونی نیست و سنخیتی با اخـلاقــیـاتـی کـه شــمــا به آن اشـتـهار دارید ، ندارد .

بنده اطـّلاعی از کم و کیف قانون انتخابات ، آیین نامه ها و تبصره های آن ندارم ، امـّا با ملاک قرار دادن وجدان ، عـقـل و منطق پاسخ بسیاری از اشکالات و شبهاتی که جنابعالی به انتخابات ایراد و در نامه ای به شورای محترم نگهبان اعلام داشتید معلوم است :

الف - فرمودید اتــّهام به برخی شـخـصـیـت ها خوراک اصلی تـبـلـیـغـات انتخاباتی رقیب شما شده است . اوّلاً اگر رقیب شما برخی اشخاص را متــّهم کرد ، حضرتعالی بدتر از آن کردید ؛ هم برخی از اشخاص را متــّهم نمودید و هم این که مجموعه ی دولت و رییس جمهور را متــّهم به دروغ گویی ، خودرأیی ، خرافه گرایی و ... نمودید . ثانیاً فراموش نکنید که در هر رقابتی طرفین برای پیروزی خود به روش ها و ابزار مختـلفی متمسّک می شوند . این وظیفه ی داوران میدان است که تـشخیص دهـند که چه کسی خطا و یا تخلـّف داشته است و شما نمی توانید در جایگاه داور قرار گیرید . اگر به کسی اتــّهامی زده شده ، او خود می تواند از حـقــّـش دفاع کـند و نیاز به وکالت شما ندارد . ثـالـثـاً تا آن جا که بنده اخبار تبلیغاتی انتخابات رقیب شما را پیگیری کردم ، ایشان فقط در همان مناظره ی با شما از برخی اشخاص نام برده و در دیگر صحبت ها به هـوشـیـار کـردن مـردم و آگاهی بخشی در مورد جریان زیاده خواه و اشرافیت در کشور پرداخته است و بـرای مـصادیق آن در جایی عدد 200 نفر را ذکر کرده است و اگر به محض نام بردن از عناوینی کلـّی چون رانت خوار ، زیاده خواه و ... ذهن جامعه متبادر به برخی اشـخـاص خاص می شود این بیش از این که ناشی از کدگزاری رقیب شما باشد ، به سابقه ای باز می گردد که در طول زمان به هر دلیلی در ذهـن جامعه ایجاد شده و با وجود تلاش هایی که برای اصلاح آن صورت گرفته هنوز باقی است .

ب - فرموده اید رقیب شما مطالبی رابیان کرده که خلاف امـنـیّـت ملـّی بوده است . پاسخ این اشکال نیز در همان چارچوب پاسخ قبلی است . اوّلاً جنابعالی مسئول تـشخیص امور امنیتی از غیر امنیتی نیستید اگر واقعاً موضوعی خلاف امنیت ملـّی باشد ، شورای عالی امنیت ملـّی اوّل جایی است که بدون تسامح در مورد آن موضع می گیرد . ثانیاً اگر عمل مـجــرمــانــه ای صورت گرفته ، رسیدگی به آن مسئول دارد و شما نمی توانید در جــایــگــاه مــدّعـی العـموم قرار بگیرید ؛ مگر این که از شخص شما حقــّی تضییع شده باشد . ثـالـثـاً چون مسئولین مربوط در این امور اعلام جرمی نکرده اند ، جنابعالی نمی توانید در استدلال خود به آن متمسّک شوید . رابعاً شمایی که این قدر نگران امنیت ملـّی هستید ، این ایّام کجایـیـد ؟ نمی دانید که آشوبگران به اسم حمایت از شما ، شهر را به آشوب کشیده اند ، آسایش را از مردم سلب کرده اند ، امنیت ملـّی را به مخاطره انداخته اند و ... ؟! این شـعـار هـای مـقـدّس و سینه چاکی شما برای حفظ امنیت ، امنیت چه کسانی را تأمین می کـند ؟

ج - فرموده اید که با کارشـکـنی وزارت کشور ، نـمـایـنـدگان شما و برخی از سایر نامزدها نتوانسته اند در سر تعداد قابل توجّهی از صندوق های اخذ رأی و در هـنگــام تــجــمــیــع آرا حضور داشته باشند . اوّلاً شما تـنـها می توانید از حقّ خودتان دفاع کنید و مسائل سایر نامزدها از طریق شما قابل پیگیری نیست . ثانیاً اگر بر فرض نمایندگان شما به هر دلیلی بر سر برخی صندوق ها نبوده اند و شما نسبت به آن صندوق شک دارید ، از شورای نگهبان بخواهید که در حضور نمایندگان شما آن صندوق ها را بازشماری کنند و همین طور است مسأله ی تجمیع آرا . این امکانی هست که شورای نگهبان از ابتـدا اعلام کرده و مشکلی نبوده که خواسته باشید به علـّت عدم رسیدگی به آن مدّعی شوید .

د - به اعلام نـتـایـج شـمـارش آرا از سـوی وزارت کـشـور ایـراد گـرفـتـه اید و روش آن ها را به گونه ای معرّفی کرده اید که موجب التهاب اجتماعی و نگرانی شده است . اوّلاً ما به عنوان بخشی از مخاطبین اجتماعی اخبار نتایج شمارش ، به هیچ وجه از نحوه ی اعلام وزارت کشور نه احـسـاس الـتـهـاب کـردیـم و نــه نـگــرانـی . وزارت کــشــور بــه تـدریـج از بــامــداد روز بـیـسـت و سـوّم خـرداد شـروع به اعـلام نـتـایـج نـمـود و عـصـر هـمـان روز نتایج نهایی که به تأیـیـد شورای نگهبان و وزارت کشور رسیده بود را اعلام کرد . ثانیاً از همان اعلام های اوّل تـقـریباً نسبت آرای نامزدها معلوم شد و تـنها کافی بود که تعداد تعرفه های چاپ شده را کسی بداند تا به راحتی بتواند در ساعات اوّلیّه نتایج نهایی را تخمین بزند . ( ضمن این که حضور مردم بی سابقه بوده و از این رو اکثریّت قریب به اتــّـفاق تعرفه ها اسـتـفاده شد . )

هـ - می فرمایید که تعرفه کم بوده و به برخی از شعب نرسیده و در حالی که مردم هنوز در صف بودند ، کار برخی شعب پایان یافت . اوّلاً ایــن مــشــکـلات بــر فرض وجود داشتن ، هـیـچ تأثـیـری بر نسبت آرای نامزدها ندارد . ثانیاً در آن زمانی که تــعــرفه ها چاپ و در بین استان ها و بخش های مختلف توزیع می شد ، چه کسی پیش بینی این مــیــزان از حــضــور را می کرد ؛ طبیعی است در چنین شرایطی ممکن است مشکلاتی در تـوزیـع تـعـرفـه پـیش آید ، منتها اثر آن بر مجموع آرا است نه بر آرای نامزدی خاص . ثـالـثـاً در ایــن مــوضــوع نـیـز اگــر کـوتاهی از جانب وزارت کشور بوده ، چون مسأله ای عمومی است و به اصل برگزاری مراسم باز می گردد ، این شورای نگهبان است که می بایست مدّعی آن شود .

و - فرمودید در ضمن صحبت های رقیب شما در پایان فرصت تبلیغات و در برخی از سایت ها پیش از پایان رأی گیری و همچنین در تیتر برخی روزنامه ها ، پیروزی آقای احمدی نژاد از قبل پیش بینی شده و این حکایت از دستکاری در نتایج انتخابات دارد . اوّلاً باب پیش بینی نتایج انتخابات از مدّت ها قبل باز بود و هر کس به اسـتـنـاد دلایل خود ، نتیجه ای را حدس می زد . هواداران شما نیز از این قاعده مسـتـثـنـی نبودند ؛ به طوری که در شیراز جشن استقبال از پیروزی به راه انداختند و نه تنها در لحظات پایانی بلکه از مدّت ها قبل شما را فاتح مطلق میدان می دیدند . ثانیاً شما بر اساس چه منطقی بین پیش بینی انتخابات و دستکاری در نتایج رابطه ی مسـتـقـیـم برقرار کرده اید ؟ بنده وکیل مدافع کسی نیستم ، امـّا شما که اتــّهام بر دیگران را نیز بر نمی تابید ، چگونه حاضر می شوید چنین اتــّهام بزرگی را به دیگران بزنید ؟

ز- فرموده اید که از امکانات دولتی برای تبلیغ رقـیـبـتـان استفاده شده است . اوّلاً به حقیر بگویـیـد کدام یک از نامزدها استـفاده نکرده اند ؟ آیا شما مـیـتـیـنـگ های انتخاباتی خود را در بــیـابان برگـزار کـردید ؟ سالن کنفرانس برج میلاد جزو اموال شخصی چه کسی است ؟ استادیوم های ورزشی چه طور ؟ سالن آمفی تئاتر روزنامه ی اطـّلاعات چه ؟ و ... آیا اساساً متصوّر است که بدون بسترسازی و تسهیلاتی که دولت فراهم می کند ، چنین فعّالیّت های تبلیغی وسیعی از سوی کـلـّیـّه ی نامزدها در سطح کشور برگزار شود ؟ ثانیاً صداوسیما مدّت ها پیش از شروع زمان قانونی تبلیغات ، اخبار فعّالیّت های انتخابانی شما را پخش می کرد و رسانه ای با این عظمت ، قیمت و برد ملـّی و جهانی در خدمت شما بود ، آیا آن موقع حواستان نبود که برای بیت المال دلسوزی کـنـیـد و از صداوسیما بخواهید چنین خاص خرج نکند ؟ جالب است که در همان ایّام از آن جایی که نکند شائبه ی اسـتـفـاده ی رقیب شما از رسانه ی ملـّی پیش آید ، صداوسیما اخبار معمول دولت را تا حدّ زیادی محدود کرده بود و عملاً تریـبـونش در خدمت شما و یـکـی دیـگـر از نـامـزدهـای مـحـتـرم قرار گرفته بود . بگذریم که به طور کاملاً اتــّـفـاقی در ایّام سالگرد آزادی خرّمشهر برنامه های مسـتـنـد تـلویزیون نیز شرایط مناسبی را برای طرح چهره ی جنابعالی فراهم کرد .

ح - فرموده اید که نیروهای مسلـّح و بسیج در انتخابات دخالت کرده و به میتینگ های رقیب شما رفته اند . اوّلا من تأسّـف می خورم که با گذشت سی سال از انقلاب هـنـوز حـتــّی کسانی در طراز شما معنی واضح دخالت نظامیان در انتخابات را نمی دانند . دخالت یعنی این که نیروهای نظامی با قـوّه ی قهریه ی خود بر آرای مردم اثر بگذارند ، نه این که هر کس نظامی شد دیگر حقّ آزادی بیان ندارد و نتواند همچون سایر مردم در مورد نامزد دلخواه خود صحبت کند و در مجالس او حاضر شود . ثانیاً عدّه ی قابل توجّهی از نظامیان و بـسـیـجـیان طرفدار شما بودند ، در مورد شما تبلیغ و از شما حمایت می کردند و خوشبختانه این انــتــخــابــات بــه گـونه ای شکل گرفت که همه ی نامزدها در بین گروه ها و اقشار مختـلف دارای پایگاه بودند .

نکته ی آخر این که خیلی از اشکالاتی که شما مطرح کرده اید ، به مسائلی باز می گردد که پیش از برگزاری انتخابات بوده و یا به عبارتی مربـوط به مـقـدّمـات انـتـخابـات بوده است . وقتی ما می بـیـنـیـم که جنابعالی با انگیزه بر صندوق های رأی حاضر می شوید و پـیـام هـای نـویـدبـخـش می دهـیـد و قـبـل از پایان رأی گیری در کـنـفـرانس خبری حاضر شده و خود را بـرنـده مـعـرّفی می کنید ، معلوم می شود مقدّمات با هر اشکال احتمالی که در آن بوده در نزد شما موجب مخدوش شدن اصل برگزاری انـتـخـابـات نـمـی شود که اگر غیر این بود قطعاً در اعتراض به آن اصلاً در انتخابات شرکت نمی کردید .

جـنـاب آقای مــهــنـدس مــطـمـئـن باشید این مرکبی که شما بر آن سوار شـده اید یـا شـمـا را بـه زمـیـن مـــی زنـــد و یـــا بـــه ناکجاآباد می برد . پس اصرار نداشته باشید که از آن سواری بگیرید ! با اقدامی که شایسته ی شـخـصـیـت شـمـاسـت ، خواب دشمنان انقلاب اسلامی را آشفته کنید و قلب دلسوزان نظام را شاد سازید .

نتایج نهایی دهمین انتخابات ریاست جمهوری

mohammad-mohebbi — Tue, 16 Jun 2009 17:30:18 GMT

مجموع آرای مأخوذه : ۳۹,۱۶۵,۱۹۱ رأی

درصد مشارکت : ۷۷/۸۴ ٪

دکتر محمود احمدی نژاد : ۲۴,۵۲۷,۵۱۶ رأی معادل ۶۳/۶۲ ٪ کلّ آرا

میر حسین موسوی : ۱۳,۲۱۶,۴۱۱ رأی معادل ۷۵/۳۳ ٪ کلّ آرا

محسن رضایی : ۶۷۸,۲۴۰ رأی معادل ۷۳/۱ ٪ کلّ آرا

مهدی کروبی : ۳۳۳,۶۳۵ رأی معادل ۸۵/۰ ٪ کلّ آرا

آرای سـفـیـد و باطـله : ۴۰۹,۳۸۹ رأی معادل ۰۴/۱ ٪ کلّ آرا